Begin dit jaar besloot ik na jaren bloggen te stoppen. Het werd mijn langste blogstop ooit, maar zoals sommigen al voorzagen kan ik stiekem niet zonder. Maar dit keer doe ik het anders. Mijn oude blogjes zijn in het archief verdwenen om daar nooit meer uit te komen. Mijn reisblog is apart en blijft apart (al zitten er voorlopig geen mooie reizen meer in).
Elke dag rij ik een korte rit van huis naar mijn werk van zo’n 20 minuten. Gedurende de rit kom ik maar liefst 20 drempels tegen, 1 drempel per minuut dus. Sterker nog, ik werk 5 dagen in de week, dat betekend dat ik per week 200 maal over een drempel ga. Nou heb ik, met name in Azië, veel gekke dingen gezien in het verkeer, maar qua drempels zijn we in Nederland behoorlijk maf.
Dat verklaart dan ook gelijk die nieuwe vering die ze afgelopen week in mijn auto hebben geplaatst (en de rekening die daar op volgde). En nee… ik rij er niet te hard over heen (dat vind ik zelf in ieder geval).
Op het strand in Coffs Harbour ontmoeten we de Australische Chris:
‘Wow that’s amazing! I never ever met people from the Netherlands here in Australia. I met people from Canada, Germany, from the UK, France, Sweden, Italy, Denmark, Belgium, Holland…’
Juist ja!
Toch leuk als een door mij geschreven stukje op een goed bekeken website gepubliceerd word!
Fascinerend hoe gestressd mensen zijn voor de kerst. Mensen grijpen met hun handen in het haar alsof er zojuist een tsunami Nederland heeft getroffen ‘Oh nee de jonge kaas is op wat nu??’
Het enige wat ik daarop kan antwoorden is ‘de Jong belegen kaas??’
Music Enya - Amarantine
