18 APRIL 2010
We worden vandaag al vroeg opgehaald door onze chauffeur en gids. Met z’n vieren hebben we een eigen busje met airconditioning, wat een luxe! We gaan vandaag naar de Mekong Delta. De Mekong Delta is een gebied in het zuid-westen van Vietnam. De rivier de Mekong mondt hier uit via diverse zijtakken in de Zuid-Chinese Zee. De delta heeft een oppervlakte van ongeveer 39.000 km².
De Mekong ontspringt in het Tanglhagebergte in China. De rivier wordt wel als een van de belangrijkste rivieren in Azië gezien en doorkruist veel landen: China, Myanmar, Laos, Thailand, Cambodja en Vietnam. De Mekong rivier is ook maar liefst 4900 km lang.
Onderweg passeren we verschillende dorpjes die allemaal zo hun eigen kwaliteiten hebben. Zo passeren we een dorpje waar grote cherrycans aan straat staan. Deze blijken gevuld met rijstwijn. Dit wordt hier blijkbaar zo veel verkocht en gedronken dat het per cherrycan verkocht wordt. Het volgend dorpje waar we langs rijden is weer gespecialiseerd in rijst. De rijst wordt bij de boeren opgehaald per boot en wordt dan in het dorpje afgeleverd waar ze het weer verder distribueren of exporteren.
Langs de weg zien we veel afdakjes met daaronder allemaal hangmatjes en een kleine bar. De mensen kunnen hier even lekker uitrusten. Ze hangen lekker in een hangmat en drinken een bakje koffie, zodat ze weer uitgerust verder kunnen scooteren.
Wanneer we bij de Mekong aankomen pakken we onze bagage uit de auto en lopen we richting de pier. Er blijk een prachtige Vietnamese boot op ons te wachten. Op het dek staan vier ligstoelen van Bamboe. De gids wijst naar de stoelen en verteld dat we plaats mogen nemen. Aangezien de boot alleen voor ons bedoelt is gaan we gelijk op pad.
Het blijkt geen snelle boot te zijn, maar dat mag de pret niet drukken. We genieten van de mooie omgeving. Het is bedrijvig op het water, overal varen boten, groot en klein. In de Mekong Delta verbouwen ze veel verschillende producten zoals bijvoorbeeld rijst, maar ook veel soorten fruit. De laatste jaren is gebleken dat er met fruitteelt goed te verdienen is. Boeren kiezen er dus regelmatig voor om niet langer rijst te verbouwen, maar fruit. Overigens is Vietnam nog steeds het op een na grootste exportland voor rijst. Ook is gebleken dat er met het kweken van vis meer te verdienen valt. Met het kweken van vis kan een Vietnamese boer zo’n 3 á 4 keer meer verdienen per jaar dan met rijst.
Snoepjes..
Na een klein uurtje gevaren te hebben stoppen we bij een eilandje. We lopen naar een klein familiebedrijf waar we goed kunnen zien hoe ze diverse snoepjes maken van kokos. Ze malen de kokos fijn en persen hier het vocht uit. Dit koken ze en dan maken ze er snoep van. Alles wordt met de hand gedaan. De kleine snoepjes worden dan ook ijverig ingepakt door een aantal vrouwen. Uiteraard kunnen we de snoepjes hier ook kopen. Aangezien ze best lekker zijn nemen we een paar pakjes mee voor in Nederland. Ook kunnen we zien hoe ze rijstvellen maken.
Na een korte rondleiding op dit terrein klimmen we weer terug op de boot.
Op de boerderij
Na een uurtje komen we aan bij een tweede eiland. We lopen achter de gids aan die ons van alles verteld over de bomen om ons heen. Het fruit kun je hier zo van de bomen plukken: bananen, mango’s, kokosnoten, dragonfruit, ananas, mangosteen, rose-apple, papaya, passievrucht, pomelo, jackfruit, durian en nog veel meer. Als je van fruit houdt is het hier de hemel op aarde!
We bezoeken een boerderij van een Vietnamese familie. We krijgen hier heerlijke thee en mogen allerlei fruitsoorten proberen. We proberen ananas met een mengels van zout en gedroogde chilipepertjes.
Veel woningen hier hebben een woonkamer die voornamelijk voor ceremonieën wordt gebruikt. Deze is vaak mooi ingericht, er is een soort altaartje en er zijn foto’s van voorouders. Zelf leven ze vaak in een andere ruimte. De woning is overigens iets hoger gebouwd dan omliggend gebied, omdat de Mekong tijdens regentijd altijd overstroomd.
Na deze leuke ervaring lopen we verder door het dorpje. Tom wordt achtervolgt door een klein Vietnamees jongetje die hem het hemd van het lijf vraagt. Aan het einde van het dorpje liggen twee smalle roeibootjes voor ons klaar. Zodra we eenmaal zitten glijden de bootjes door de smalle vertakkingen van de Mekong. Het jongetje staat ons op het bruggetje enthousiast uit te zwaaien.
De omgeving waar we doorheen varen is schitterend. Door de kleine bootjes kunnen we door smallere riviertjes varen en dat is prachtig. Langs de kant groeit de waterkokosnoot. Deze plant is erg belangrijk voor de boeren hier. Ten eerste omdat ze de oevers intact houden. Door de wortels kan het zand niet weggeslagen worden door het water. Tevens worden de bladeren gebruikt als dakbedekking.
Aan tafel!
Na een prachtige tocht door de smalle vertakkingen van de mekong komen we weer terug bij onze boot. Voorzichtig (en ons evenwicht bewarend) stappen we uit de kleine bootjes en gaan weer aan boord van de grote boot. Op de boot worden we verrast door een gedekte tafel! We genieten van een heerlijke Vietnamese lunch met loempia’s, soep, vis en rijst.
Loempia’s maken
Na 2,5 uur varen komen we aan bij een homestay waar we de nacht door gaan brengen. Het blijkt een prachtige homestay te zijn met prima kamers. Ze hebben zelfs airconditioning. Onze gids leidt ons rond op het terrein. De eigenaar van de homestay heeft namelijk een groot stuk land dat hij verpacht aan diverse boeren. Op het terrein wordt voornamelijk fruit verbouwd.
Na deze wandeling gaan we zelf loempia’s maken. De ingrediënten zijn allemaal al fijngesneden (varkensvlees, wortel, peper, zout, suiker, knoflook, bosui, ei en een soort witte wortel) en we moeten het alleen nog mengen. Vervolgens rollen we alles in de loempiavellen en frituren we ze.
Buiten genieten we van onze eigengemaakte loempia’s, maar we krijgen nog veel meer lekkers! Als eerste krijgen we Elephant Ear Fish. Deze is gebakken en de stukjes vis rollen we samen met komkommer en ananas in rijstvellen. Deze dip je in peper, zout en limoensap en geloof me.. dan heb je een heerlijke maaltijd!
19 APRIL 2010
Om half 6 zitten we al aan het ontbijt. We vertrekken namelijk al vroeg om een markt op het water te bezoeken. Ditmaal stappen we op een iets kleinere boot. De markt bestaat uit grote boten op het water. Boeren verkopen hier hun waar en winkeliers kunnen het hier weer kopen. Een soort groothandel dus.
We varen eigenlijk de hele ochtend door. De bestuurder van de boot presteert het om keihard met het dak tegen een brug aan te varen. Hij dacht vast dat het wel ging passen..
Ogen op de boot?
Onderweg valt het ons op dat veel boten op de voorkant ogen geschilderd hebben. Dit schijnen ze te doen, omdat de boot het gevaar wel moet kunnen ‘zien’.
Na een ochtend varen stappen we gelukkig weer in de auto, de boot zat niet echt comfortabel. We gaan weer terug naar Ho Chi Minh City. Na een paar uur rijden komen we hier weer aan. Aangezien we in hetzelfde hotel verblijven hebben we onze bagage hier achtergelaten. We krijgen een gratis upgrade en eindigen om die reden in een prachtige kamer!
Ons tochtje naar de Mekong was erg leuk, maar vermoeiend en na een hapje eten zoeken we onze kamers dan ook op tijd weer op.
27 januari 2010: Christchurch
Vandaag rijden we naar onze laatste bestemming in Christchurch. Luisa zal met ons meerijden, ze had al een bus geregeld, maar deze kon ze nog afzeggen. Net zo handig aangezien wij dezelfde route rijden een grote auto hebben.
Weerzien
Luisa verblijft in het ‘Old Country Hostel’. Dit is toevallig wat dat is exact het hostel waar Emily (die eerder met ons naar Millford Sound ging) werkt. We hebben met haar afgesproken wat van ons te laten horen als we in Christchurch zijn dus wanneer we Luisa afzetten zoeken we haar even op. Ze heeft een baan gevonden in het hostel en blijft daar drie maanden werken. Ze krijgt daarvoor een eigen kamer en na drie maanden ontvangt ze 600 dollar. Dat is niet zoveel, maar meer als de meesten mensen krijgen. Veel mensen in Nieuw Zeeland doen namelijk aan Woofing. Dat betekend dat je een paar uur per dag schoonmaakt en in ruil daarvoor krijg je gratis onderdak.
Zelf verblijven we in een ander hostel namelijk: Vagabond. Het is een prettig hostel met een eigenaar die graag kletst. Wanneer hij verteld dat hij in Vietnam is geweest ben ik uiteraard nieuwsgierig. Hij roept er een Viëtnamese jongen bij en voor ik het weet ben ik weer wat informatie rijker.
World Buskers Festival
’s Middags lopen we Christchurch in. We hebben in deze plaats niet zoveel tijd en dat is misschien wel jammer. Tot onze verbazing blijken we de stad allebei erg leuk te vinden. De zon schijnt en in de stad is het druk. Er is een festival gaande van straat artiesten (World Buskers Festival) en dat is erg leuk. Midden in het centrum vinden we een artiest die aan het optreden is en dat is hartstikke leuk.
’s Avonds ontmoeten we de Belgische Maarten weer. Hij vertelde ons toen we in Kaikoura waren dat het World Buskers Festival gaande was en dat het echt de moeite waard was om te gaan kijken. We spraken af om elkaar ’s avonds om 8 uur te ontmoeten bij het ‘Art Centre’. Helaas blijkt de show wanneer wij aankomen met Luisa vol te zijn. Maarten was al eerder naar binnen gegaan en had dus een plekje. Wij besluiten dan ook om samen met Luisa nog ergens een drankje te gaan drinken.
28 januari 2010: Afscheid
De laatste dag in Nieuw-Zeeland is aangebroken. De tijd is gevlogen en de eerste maand van onze reis is voobij. De ochtend brengen we nog door in de stad. Het is wederom gezellig druk en de zon schijnt. Er is een gezellig markt gaande met allerlei leuke spulletjes en ook zijn er weer een hoop optredens. Van tapdansen tot een goochelact. Van te voren hadden we het niet gedacht, maar Christchurch blijkt voor ons de leukste stad van Nieuw-Zeeland te zijn. We realiseren ons wel dat dit aan het weer ligt en aan het leuke festival, want toen Tom deze stad in 2004 bezocht vond hij er niet veel aan.
Om 1 uur ’s middags droppen we de auto af bij Ace Car Rentals en zijn brengen ons met een shuttlebus naar het vliegveld van Christchurch.
We checken gelijk onze bagage in, betalen een departure fee van $25 per persoon aan de Bank of New Zealand en besluiten dan gelijk door de douane te gaan. We vinden een lekkere bank en op die bank ben ik momenteel onze reisverhalen aan het aftypen.
Bye bye New Zealand!
We zijn in het paradijs! Gisteren zijn we veilig gearriveerd op Bali na een lange vlucht. De stewardessen liepen de gehele vlucht rond met mondkapjes. De angst voor de Mexicaanse griep is bij deze beroepsgroep blijkbaar groot. Nu komen zij ook in aanraking met veel verschillende mensen dus is het misschien ook wel begrijpelijk. Ik hoop dat het voldoende protectie is.
Na ongeveer 3 uur in de rij te hebben gestaan voor een visum bij een douanier die ook graag zijn eigen zak wilde vullen zijn we naar een prachtig hotel gebracht. Ik kan er eigenlijk geen slecht woord over zeggen. Zo mooi… zo mooi!
Vandaag zijn we naar Kuta gelopen en hebben we heerlijk relaxed aan gedaan. Ik heb mijn eerste watermeloensap weer op en oh wat zijn die toch lekker!
Morgen reizen we naar Java waar we helaas maar een paar dagen kunnen vertoeven.
Hele reisverslagen worden er hier in Thailand geschreven. Op papier wel te verstaan, want laptop heb ik uiteraard niet meegenomen. Ik zou het graag met jullie delen, maar om het allemaal nu al over te typen is iets te veel werk om te doen. Zeker gezien het feit dat buiten het zonnetje schijnt, de palmbomen wuiven en de lekkere fruitsapjes klaar staan. Jullie begrijpen wel dat een klein internetklokaal niet mijn favoriete plek is op dit moment!
Maar het gaat goed hier. Het is warm, erg warm! Het regenseizoen is hier weliswaar aangebroken, maar toen we in het Noorden van Thailand waren hebben we geen druppel gezien. We zijn inmiddels weer meer richting het zuiden afgereist en hier hebben we af en toe een flinke bui, maar de bui is over het algemeen net zo snel weg als ie kwam en de straten zijn dan zo weer droog.
We hebben de afgelopen twee weken verschillende plaatsen aangedaan. O.a. Bangkok, kanchanaburi, Chiang Mai, Lamphun, Lampang, Chiang Rai, Phitsanulok, Sokhothai, Ayutthaya en we zijn nu aanbeland in Pattaya. We zijn erg aan het twijfelen geweest waar we onze laatste dagen op het strand door zouden brengen. De ene Thai zei Hua Hin de andere zei Pattaya. Het werd Pattaya.
Pattaya is appart. Het is een drukke en grote plaats waar je over het sextoerisme struikeld. Overal, maar dan ook overal zitten ’s avonds meisjes en de zogenaamde boygirls. Ik zweer jullie dat wij maar drie andere koppeltjes tegen zijn gekomen. Voor de rest alleen maar mannen die gezellig in hun eentje op reis zijn (voornamenlijk engelsen). Het stereotype van blanke vatsige man met jonge thaise meid is bij deze dan ook bevestigd. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het verschrikkelijk vind om te zien, want geen van die meiden keek happy toen zo’n man een arm om ze heen sloeg of een tasje voor ze kocht.
